Comments on: Ge keunt Zweudse leukstokken winnen. – Projectblogboek Tip 46

By: E.

E. — Fri, 31 Jul 2015 11:24:23 +0000

Weet niet meer welke naam wij eraan gaven, herinner mij enkel nog hoe lekker ze waren. 🙂 Vroeger als kind zat ik dicht bij de bron: mijn tante woonde boven snoepwinkel van haar schoonmoeder.
Door reactie hieronder mijn tweede favoriete snoep ‘herontdekt’: die schelpen die je moest uitlikken. Een plakboel tot en met, maar was wel hét snoepje waarnaar we als kind grepen in snoepgrijpmachine in het Lunapark aan zee. Sweet memories in al z’n betekenissen.

By: gerhildemaakt

gerhildemaakt — Thu, 30 Jul 2015 20:55:57 +0000

Ik ga voor smoelentrekkers en dan vooral omdat ik dat tegenwoordig niet meer tegenkom en dat daarom een beetje nostalgie blijft. En ook omdat dat snoepjes zijn waar je er bewust maar één van neemt. 🙂

By: Le petit requin

Le petit requin — Thu, 30 Jul 2015 14:24:34 +0000

Zalige give-away!
Ik kan niet goed kiezen wat de snoep van mijn jeugd was, dus dan maar in drievoud:
– smoeletrekkers: mijn vader bracht zo af en toe eens een zakje mee en dan zaten we allemaal – ah ja – smoelen te trekken tijdens het opeten. Geen idee eigenlijk waar ik dat nu nog kan vinden.
– kersen: ik had dat ooit eens in een boek gezien dat een meisje kersen plukte en er dan ook aan haar oren hing (dit klinkt heel Tiny-achtig eigenlijk) en dus deed ik dat met echte kersen in de zomer en met snoepkersen in de winter
– zebrakoeken: ok, ‘t zijn geen echte snoepjes, maar als we bij mijn pepe gingen, dan haalde ik bijna elke keer zo’n zebrakoek uit de kast om op te peuzelen.

En nu ga ik straks een beetje snoep gaan kopen denk ik, want ik heb precies geen zin meer in die gezonde nectarine in mijn schuif…

By: Filip

Filip — Thu, 30 Jul 2015 14:01:15 +0000

Van die schelpjes met een laagje gekleurd suiker in. De schelpjes zelf zijn van plastic en kan je niet op eten. Maar het snoep moest je er dan uitlekken. En dan die hele schelp in de mond. Zou dat smakelijk zijn? Toen wel 🙂
Als ik bij mijn grootouders ging slapen, ging ik met de bomma altijd naar de winkel en dan kreeg ik er altijd enkele 🙂

By: Nele

Nele — Tue, 28 Jul 2015 12:06:29 +0000

Mijn tante (de enige tante die gewoon ‘tante’ heette, dus dat wil al wat zeggen!) had altijd harde vierkante snoepjes die naar ananas smaakten. Ik lust eigenlijk helemaal geen ananas, maar die snoepjes waren heerlijk. Helaas vind ik ze nergens. Tantes hebben geheime winkels, ik zweer het u!

By: Annelore_compleetgeluk

Annelore_compleetgeluk — Mon, 27 Jul 2015 22:18:38 +0000

Van die kersen. en dan probeerde ik ze altijd eerst over mijn oren te hangen om voor de spiegel te gaan paraderen er mee 😀
En ‘muuletrekkers’, zo zuur dat ze eigenlijk niet lekker waren, maar dat dan toch niet willen toegeven omdat het stoer was als je die kon opeten.
En o o o, toverballen. En maar likken en likken om iedere keer het andere kleurtje te voorschijn te zien komen!

By: Lili

Lili — Mon, 27 Jul 2015 18:05:18 +0000

Chokotoffs (of Chokotoffen, geen idee wat de juiste meervoudsvorm is)! Mijn opa had er altijd enkele tientallen op zak en ze lagen ook overal bij hun thuis. Altijd als mijn oma en opa naar de Makro gingen brachten ze zo’n zak of tien mee. Na het eten van enkele Chokotoffs zagen onze tanden altijd bruin van de chocolade. Puur jeugdsentiment!

By: Liesbet R

Liesbet R — Mon, 27 Jul 2015 12:52:43 +0000

Oh, nu wil ik zo graag terug naar Zweden! Ik moet altijd terugdenken aan mijn kindertijd bij die tuutjes. Ik mocht elke (?) vrijdag om 100 g tuutjes gaan bij “Marcella” in de buurtwinkel en dat kostte toen 28 frank!

By: Claire

Claire — Mon, 27 Jul 2015 11:22:46 +0000

Mijn oma en opa hadden in het handschoenenkastje van hun auto een doosje harde snoepen in verschillende kleuren en fruitsmaken zitten. Ze zaten in een rond metalen doosje met fruit op het deksel, en de snoepjes zaten in een laag bloemsuiker. Ik zou niet weten hoe dat noemt en heb dat snoep sinds mijn kinderjaren nooit meer teruggezie, maar de herinnering eraan doet me denken aan zorgeloze woensdagnamiddagen bij oma en opa, en met hen op bezoek gaan bij intussen overleden groottantes.

By: tinyblogt

tinyblogt — Mon, 27 Jul 2015 10:00:47 +0000

In de lagere school was er een snoepwinkeltje recht over de school. Zaligheid! Met vijf frank kon je daar een hele zak spekken kopen: je zei “voor vijf frank spekken alsteblieft” en ze vulde dan een zakje met alles wat je aanwees. Mijn favorieten waren die lange zure tongen met colasmaak (ik koop dat nu soms nog, als ik ze vind!) en van die hosties met zuur poeder er in. Oh en zure beertjes. En ooit was er snoep op de markt een soort van hagelslag maar dan zuur en die ‘klakten’ in je mond, precies of je vuurwerk in je mond had!! Ze hebben dat uit de handel moeten nemen, dat is ooit eens verkeerd gegaan, hoorde ik… En van die maïskoeken, genre energybar, maar dan puur met zoete mais en extra suiker of iets anders ongezond zoets, ‘t plakte aan je tanden, maar ‘t was hemels. Het water komt mij in de mond als ik er aan terug denk.
Dat madammetje is gestorven en ‘t spekkewinkeltje is nu… een crèche.