Ik snap dat je reageert uit een persoonlijke ervaring, maar dat maakt die van een ander persoon niet minder waar. Het niet-geloven in verdrongen herinneringen is iets wat wetenschappelijk, via peer reviewed onderzoek, kan weerlegd worden.

Maar, mijn frustratie en oproep in dit stuk komt voort uit het op de man spelen van Griet, wat de afgelopen dagen meermaals gebeurde. Dat is ontzettend onrespectvol en raakt enorm veel slachtoffers. Veel meer zelfs dan dat het ooit daders zal raken. Dat is het pijnpunt net voor mij. Het recept van ”We nemen iemand kwetsbaar en halen ze onderuit”.

Hoe kan het toch dat wanneer een slachtoffer zijn of haar verhaal doet er binnen een etmaal iemand klaar staat om die persoon te wijzen op fouten en/of leugens. Wreed pijnlijk. Vertaal dat naar mijn verhaal ivm de huisbrand en je krijgt de mensen die zeiden: “Hadden jullie geen rookmelders?” of “Wij hebben centrale verwarming en geen houtstoof, net daarom.”.

Ik ben ervan overtuigd dat Griet op de Beeck echt denkt dat dat gebeurd is en echt ook voelt wat je voelt als zo iets echt is gebeurd. Maar ik geloof niet dat het echt waar is. Ik heb nav het voorval in mijn omgeving daarover wel wat gelezen en het bestaan van dat soort van verdrongen herinneringen is toch echt op zijn minst controversieel en niet sluitend bewezen. De nefaste invloed die slechte therapeuten bij het ontstaan van dit soort van dingen is zeer groot.

Ik wil haar daar niet voor met de vinger wijzen. Want haar pijn is echt, daar ben ik van overtuigd. Ze gelooft volgens mij ook echt dat dit is gebeurd en dat kan niet anders dan pijnlijk zijn. Dat was ook het geval bij de persoon in mijn omgeving die meende slachtoffer van zo iets te zijn geweest. Maar ik vind het niet verkeerd dat er hierdoor een gesprek op gang komt over het waarheidsgehalte van dit soort van verhalen.

De dingen die zij zegt meegemaakt te hebben gebeuren helaas echt bij veel te veel mensen. Daar twijfel ik niet aan.

Maar ik geloof niet in de waarheid van een verdrongen herinnering die terug naar boven komt. En het spijtige is dat zoiets niet alleen pijn doet bij diegene die oprecht meent het te hebben ervaren maar ook bij de mensen die onterecht van zaken worden beschuldigd en de mensen die er dichtbij staan. (Dat laatste heb ik ondervonden). Daarom is het niet slecht om hier bij stil te staan, ook in de hoop dat mensen alerter zijn voor blunderende knoeiende therapeuten allerhande ….. .

Dit is trouwens mijn enige openbare reactie op deze gebeurtenis. Nochtans ben ik gewoonlijk snel met het openlijk delen van meningen. Maar ook ik voel dat het heel moeilijk is om hier over te praten. Het is namelijk not done om zo’n verhalen niet te geloven. Maar het is een meer genuanceerd verhaal met alleen maar slachtoffers en dat wilde ik toch gezegd hebben. Ik hoop dat zij in haar kracht blijft en alles wat ze ervaart verwerkt krijgt. Ik geloof niet dat zij liegt, ik geloof echter ook niet dat dit echt gebeurd is. En dat is een nuance die moeilijk ligt.