Comments on: Romina de extrovert en het lief de introvert – naar Werk & Leven

By: Introvert als blogger | Zwartraafje

Introvert als blogger | Zwartraafje — Fri, 24 Aug 2018 13:01:24 +0000

[…] Romina van Big City Life een tijdje terug een blogpost schreef over het samenleven met een introvert terwijl je zelf extrovert bent reageerde er iemand met een link naar een online test. Geen Facebook-testje maar een waarbij je een […]

By: Leen

Leen — Mon, 02 Jul 2018 13:53:27 +0000

Ik herken mezelf heel erg in uw lief eigenlijk: dat is zo’n beetje hoe ik mezelf mét kind voorstel. Mijn lief is iets extraverter dan ik, maar heeft ook zijn rust nodig (die vindt hij in gamen). Dus op dat vlak komen we wel goed overeen, op andere staan we dikwijls lijnrecht tegenover elkaar. En zo blijft het leven spannend 😉

By: Goofball

Goofball — Tue, 19 Jun 2018 09:07:55 +0000

Ik ben de introvert van dienst bij ons thuis denk ik, al heeft mijn man ook wel nood aan zijn pauzes. ‘k denk dat het een van de redenen is, waarom ik verkies voltijds te werken. ‘k vind het zalig om mijn kinderen ‘s avonds en in het weekend rond mij te hebben, maar ‘k heb mijn me-time ook echt nodig.

By: kimberleybilliaugmailcom

kimberleybilliaugmailcom — Mon, 11 Jun 2018 21:06:34 +0000

Ik ben trots op de mama die je bent, Romina

By: evavertelt

evavertelt — Sat, 09 Jun 2018 12:25:29 +0000

Zo eerlijk. En zo herkenbaar ook wel. Al ben ik er nog niet uit of ik zelf nu de stuiterbal ben of de groenselsnijdster. Of allebei tegelijk…

By: Inge | The Belgian Reviewer

Inge | The Belgian Reviewer — Wed, 06 Jun 2018 10:00:08 +0000

Ik begrijp hem volledig. Toch echt mooi dat het je hem wil begrijpen en het lukt je ook!

By: zwartraafje

zwartraafje — Tue, 05 Jun 2018 11:38:21 +0000

Ik wilde hier reageren met dat het bij ons thuis een combinatie van ambivert (ik) en introvert (manlief) is maar na het doen van de test die Inge in de reacties deelde blijkt dat ik 76% introvert ben en slechts 24 % extrovert. Eigenlijk ging ik er van uit dat het verschil minder groot zou zijn maar ik ben zo iemand die graag afspreekt met vriendinnen maar dan liefst telkens met één iemand zodat het niet te druk is én je gezellig kan bijpraten. Grote groepen, een overdaad aan impulsen en drukte zijn echt mijn ding niet.

By: annickdc79

annickdc79 — Mon, 04 Jun 2018 11:06:50 +0000

Ook behoorlijk lastig wanneer je in het begin van je relatie een extrovert persoon was (energie halen uit massabijeenkomsten in het jeugdhuis en dergelijke), maar gaandeweg meer in het spectrum ‘introvert’ bent terechtgekomen. Manlief die hier af en toe zegt:”Maar allez, en vroeger vond je dat LEUK?!” Euhm, ja, nu dus niet meer… Onlangs ging ik met zoonlief naar de stad omdat hij nieuwe broeken nodig had en we ontdekten pas op het perron (nadat ik een treinticket gekocht had) dat het lentebraderie was. We waren ‘s avonds allebei (zoon en ik) stikkapot van de menigte en de indrukken, terwijl ik daar vroeger van zou genoten hebben. C’est la vie.
Dankjewel voor deze mooie blogpost en jouw eerlijkheid, Romina!

By: Niki

Niki — Mon, 04 Jun 2018 08:23:26 +0000

In reply to Romina.

Uitspreken is inderdaad heel belangrijk! Maar het duurde bij mij heel lang voordat ik dat durfde uit te spreken, zo’n taboe was het voor mij. (tot aan burn out toe, argh)
Daarom vind ik het heel fijn dat jij deze blogpost hebt geschreven, het laat zien dat er meer mensen zijn die dit meemaken, ermee worstelen en er toch uitkomen.
Hoop in bange dagen 😉

By: Niki

Niki — Mon, 04 Jun 2018 08:20:16 +0000

In reply to Moederschip.

Serieus, ik vind het superfijn dat je reageert. Want hoewel ik weet dat ik me niet schuldig hoef te voelen, in het diepst van de krochten van mijn hart blijft het als falen voelen. Alsof ik geen “echte” moeder ben. Stom hè?!

Mij helpt het om tijd voor mezelf in te plannen (ik ben een fervent naaister en haal daar echt energie uit, maar voor anderen is het sporten of een boek lezen) en ook opmerken wanneer ik “op” ben. (meestal uit het bij mij zich in wegvluchten in mijn telefoon). Dan probeer ik te zorgen dat ik een minibreak krijg en ik bewust probeer op te laden (filmpje opzetten en knuffelen met kind(eren) of was ophangen of iets anders kleins/suf). Maar inderdaad, werken is zóveel malen minder vermoeiend dan een dag met de kinderen 😀

(en basisschoolkinderen kunnen zich steeds beter zelf vermaken én hebben vriendjes waar ze steeds langer zelfstandig mee kunnen spelen!!)