Comments on: De stilte tijdens de storm

By: Stefanie

Stefanie — Sun, 04 Nov 2018 19:22:22 +0000

Welkom terug

By: Ellen

Ellen — Fri, 02 Nov 2018 05:35:20 +0000

Lieve Romina, vooral welkom terug.

By: Evi

Evi — Wed, 31 Oct 2018 07:05:56 +0000

Ongelooflijk blij van je hier terug te lezen. Ik kan niet beginnen met me in te beelden hoe het moet voelen wat jij doormaakte. Maar wat je schrijft over hervallen in oude patronen en gewoontes is wel heel herkenbaar. Dus o zo blij om te lezen dat je gaat doorgaan. X

By: Kelly

Kelly — Wed, 24 Oct 2018 06:10:26 +0000

Fuck maat, zo heftig. Content dat je terug bent.

By: moois van me

moois van me — Mon, 22 Oct 2018 21:11:15 +0000

Knuf!

By: marliese9

marliese9 — Mon, 22 Oct 2018 19:08:22 +0000

In mijn twintigerjaren was ik super onzeker en wist ik niet goed wat of hoe. Op mijn 30ste viel alles op zijn plaats: nieuwe job, trouwen, we gingen aan kindjes beginnen. Tegen mensen die nogal angstig deden over 30 worden, zei ik dan ook altijd 30 vond ik leuker dan 20. Maar zo goed als 3 jaar later ben ik zo goed als alles kwijt wat er kwijt te spelen viel. Op die job na (and thank God for that). Het leven is niet erg lief voor me geweest en ik vraag me vaak af wanneer de waanzin zal stoppen, maar ik blijf en moet hopen dat het beter wordt. Even tijd nemen om tot jezelf te komen is soms nodig. Om alles terug op een rijtje te zetten. En jezelf af en toe verliezen, is ook iets wat ik herken. Logisch dat schrijven dan het laatste van je zorgen is. Maar je ziet ook dat komt terug 🙂 en stilletjesaan zal je terug daar komen te staan waar je wil staan.

By: Groentje

Groentje — Mon, 22 Oct 2018 18:40:49 +0000

Blij dat je terug bent in blogland! Ik hoop dat je weer plezier vindt in de woorden en het schrijven.

By: José Muylaert

José Muylaert — Mon, 22 Oct 2018 18:35:41 +0000

Wow…

By: kim Torfs

kim Torfs — Mon, 22 Oct 2018 14:35:13 +0000

*knuffel*
ooit is deze periode ook weer eentje in het rijtje van “wat dit me leerde” en neem je ook deze levenslessen mee. Het maakt je, raakt je en kraakt je. En elke keer dat je niet breekt, win je aan veerkracht, aan weerbaarheid. Deze periodes zijn donker. ik weet het, ik ken ze ook. Wat mij het meeste helpt is focus op de wetenschap dat het een levensles in wording is. Net zoals alle vorige beproevingen zal ook dit mee bepalen wie je bent. Je willens nillens confronteren met de essentie en met jouw waarden en normen. Zodat alle ballast overboord kan. Uiteindelijk.
En tot je bij dat punt belandt: veel goeie moed, knuffels, dekentjes, lieve woorden en begripvolle stiltes. Je komt er wel, jij. Ik geloof in jou!

By: Moederschip

Moederschip — Mon, 22 Oct 2018 12:48:01 +0000

Héél blij om weer iets te lezen hier! Welkom terug 🙂