“Lead by example” en “pick your battles” zijn in deze fases soms mijn mantra, samen met “Het is een fase”. Ik geloof daar ook heel hard in. Daarom dat ik nu ook zo vastberaden was.

Zo herkenbaar

Ah dat “nog één en gedaan ben ik ontzettend streng in”. Ik zeg het wel ruimer op voorhand, zodat ze het echt wel ziet aankomen. “Laatste drie … Beetje nog twee hé… Dit is de laatste…gedaan!” en in 95% van de gevallen werkt dat. Over die andere 5% voel ik mij dan ook niet schuldig.

Die gastjes zijn geen dommekloten, hé. Als ge dreigt en ge doet het niet, dan weten ze dat hun aanpak lukt. Hetzelfde met: ‘nog één chipje en dan is het genoeg’, om dat daarna nog een keer of vijftien te herhalen. Dat maakt geen indruk op die gasten. Het enige resultaat is dat ge steeds luider gaat en gefrustreerder gaat worden. Dus practice what you preach. Oorzaak en gevolg zijn zo belangrijk om aangeleerd te krijgen als kind. Zijn daar dan eens traantjes bij? Tja, dat is niet fijn, maar geen enkel kind gaat zoiets ooit catalogeren als ‘jeugdtrauma’, integendeel.

Ik ben al streng geweest (bijna dagelijks) en heb ze al een paar keer in de hoek gezet ook, maar echt straffen, een dreigement genre “als je nu niet…” uitvoeren had ik nog nooit moeten doen. Ja. Ik snap u. Het lief was er ook nuchter in “Je zei wat de gevolgen zouden zijn, ze deed het, dus de gevolgen vonden plaats. Simpel.”