Ze lijken op mij en ik op hen – Projectblogboek Tip 24

30/01/2015

Blogboek Projectblogboek Blog tips

Ze gaat retailmanagement studeren om te worden zoals mij. Wanneer ze het zegt slaat mijn hart wat over en krijg ik het moeilijk. ‘Worden zoals jij, zus’. Ik loop over van fierheid en overweeg om haar dood te knuffelen. Ze lijkt enorm op mij, zowel op foto als in karakter. Een grote mond en sterke madam. Wanneer het nodig is zet ze u wel op uw plaats. Wanneer het niet nodig is ook, kwestie dat ge toch zeker weet waar ge staat. Haar ogen zouden die van mij kunnen zijn, net zoals haar haar en haar neus. Onze humor en liefde voor flauwe mopjes heeft al menig mens met de ogen doen rollen en geen kind dat beter danst op de Spice Girls dan zij. Het is maar eerlijk ook, in haar tijd leerde ik elke move van K3.

Hij is truckchauffeur, zoals papa. Dat zei em al van toen hij klein was en hij hield zijn woord. De eerste keer dat ik hem in een camion zag heb ik gebleit. Nog zo klein zeg en rijden met zo’n machine. We lijken op elkaar. Ge ziet dat wij van dezelfde soort zijn en bij elkaar horen. Brede schouders, zoals papa, groot ook. De perfecte armen om mij te beschermen wanneer het nodig is. Toen ik lag te wenen van liefdesverdriet bracht hij warme chocomelk naar boven. Soms bellen we of ga ik op zijn kamer zitten en doen we een klapke. We gingen samen op reis en verrasten de zusjes met pretpark uitstappen voor hun verjaardag. Hij maakt de flauwe mopjes waar wij mee moeten lachen. Hij zit in mijn team, het team van de oudsten.

Dan is er nog één. Zij met het engelenhaar, blonde krullen en helderblauwe ogen. We lijken op elkaar, zeker wanneer we allebei onze bril op hebben. Altijd dus. Ze lijkt een beetje op ons allemaal. De enige met een stukske van ons drie in haar. Ze wordt truckchauffeur, nog zo één met een grote machine. Nog één zoals de papa, hopelijk kan mijn hart dat aan. Ze loopt soms verloren en weet ze het niet meer. Ik deed dat vroeger ook en vond uiteindelijk de weg. Dus ik troost en knuffel en zeg dat zij ook haar weg zal vinden. Haar tranen breken mijn hart, haar glimlach maakt me warm. Terwijl ze zoekt wil ik dat ze gelukkig is, want ze is een beetje van mij en daar wil ik enkel het beste voor.

Wanneer menig moedermens mij zegt: “Ge hebt er geen idee van”, dan geloof ik hen best. Dat kan ik niet, ik ben geen moeder. Wat ik wel ben is een grote zus. Ook ik droogde traantjes, las verhalen voor en kuste de pijn weg. Er werden duizend vragen geduldig beantwoord en tijdens hun dansjes op het schoolfeest zat er steevast iets in mijn oog. De liefde die ik voel voor hen is zo intens, zo allesoverheersend, dat ik het nooit in woorden zal kunnen beschrijven. Bij een kind van uw eigen is dat nog erger, naar het schijnt. Dus hoop ik later geen stuk overbeschermend paranoïde hoopje moeder vol miserie te worden en toch heb ik er schrik voor. Ik zet mij schrap, voor later, wanneer het allemaal zal veranderen. Dan fantaseer ik en maak ik rampenplannen op in mijn hoofd. Eén voor een huilbaby, één voor een zieke baby en één voor allebei, want ge weet maar nooit. Een roze wolk, daar reken ik zelfs niet op. Zot, hoe naïef kunt ge zijn? En toch weet ik, wanneer het zover is, dat ik het goed zal doen en hij ook. Elk op onze eigen manier, zoekend naar een manier van ons samen. Wij twee, later, groot en ouders. Kapot van vermoeidheid en rust vindend bij elkaar. Want ik zeg u dit: er mag vanalles gebeuren, maar elkaar kwijtraken, dat gebeurt nooit. Een gezonde roste wolk, daar teken ik voor. Later, wanneer we groot zijn.


Mijn meest populaire post gaat over afscheid nemen van iemand, voor altijd. Het tegenovergestelde is (nieuw) leven. Meer over #projectblogboek vind je hier.

Previous Post Next Post

11 Comments

  • Indira

    En wat mijn zus hier allemaal schrijft, het is 101% de waarheid! xxx <3

    30/01/2015 at 13:42 Reply
  • Jonathan Verwichte

    oooh 🙂 Je bent toch een lieve grote zus, hé.
    Een meisje, een vrouw, een prinsesje, een godin, jij bent het allemaal!
    Hoe moeilijk de oplossing ook was jij vond altijd de perfecte oplossing.
    Bij jou kan ik mezelf zijn.
    Ik kan lachen en huilen met je.
    Ik kan ruzie maken en knuffelen.
    An één iets zal ik nooit kunnen wennen:
    dat is een leven zonder mijn grote zus.
    Ik hou van je, lieve grote, kleine, zus <3

    30/01/2015 at 13:59 Reply
  • Tita

    Wauw, wat prachtig geschreven, Romina! En dan zo’n leuke reacties krijgen van je broer en zus. Ik wou dat ik zo’n band had met mijn zussen.

    30/01/2015 at 15:18 Reply
  • Le petit requin

    Mooi! Mooi geschreven en mooi dat jullie zo’n goede band hebben. Ik heb één broer en ‘t is er gelukkig ook zo eentje om te koesteren.

    30/01/2015 at 15:47 Reply
  • Sabrina

    Oh, ik word helemaal warm en week van zo veel familiegeluk. Tuurlijk dat jij dat goed gaat doen als mama. Later.

    30/01/2015 at 20:04 Reply
  • Eilish

    Er zal hier nog veel water naar de zee moeten stromen vooraleer mijn twee dochters zoiets zouden kunnen schrijven over mekaar !
    Misschien, met ouder worden … ‘t zou schoon zijn !
    Mooi stukje Romina !

    30/01/2015 at 20:22 Reply
    • rominatje

      Ik sta wat achter met reageren op comments, maar ik wou u per sé nog laten weten dat het niet altijd zo geweest is. Mijn broer en ik hebben nog gevochten, letterlijk, zeer vaak zelfs. Pas begin mijn twintig (eens ik echt in ‘de grote wereld’ werkte) is dat de band geworden die het nu is.

      10/02/2015 at 19:50 Reply
      • Jonathan Verwichte

        Sorry :'(
        maja toen jij 20 werd
        was je te klein voor nog slaag te krijgen dus ben ik maar gestopt en beginnen van je houden zoals je was/bent :p

        10/02/2015 at 20:23 Reply
  • nakita verwichte

    Ja, dat is waar zus, wij lijken allemaal op elkaar. Ik ben fier op zo’n grote zus als jij xxxxx

    30/01/2015 at 23:01 Reply
  • Tiny

    Ma zo schattig zeg, dat loopt hier over van geluk. Ik ben stikjaloers, enig kind zijn was mijn keuze niet zulle.

    01/02/2015 at 12:04 Reply
  • liese

    🙂 blij dat ik nog besloten heb om een broer te maken voor mijn zoon. Met zoveel liefde hier te lezen 🙂

    21/02/2015 at 17:41 Reply
  • Leave a Reply