Geweldig & Gênant 32

20/05/2015

Geweldig & Gênant

Sorry. Sorry keer duusd. Dit had gisteren al online moeten staan, maar ik was het vergeten. En dan zet ik dat normaal ‘s avonds online, maar het was Eurosong en je begrijpt dat ik mijn prioriteiten ken. Windmachines, de zotste kleren, valiezen op een podium, om ter slechtst in het Engels zingen, … Voor geen goud ter wereld zou ik dat feest willen missen. Zeker weten dat jullie mij dat vergeven. Hebt ge gekeken? Zo zot spannend! ‘Belgium’ als laatste. Het was precies weer eventjes WK-tijd. Nu nog zaterdag. Ilse zegt dat we gaan winnen en ik geloof haar. We gaan winnen. Echt. Voor de rest moet ge u geen zorgen maken, het is niet dat er niets gebeurd is die niet gênant is. Zolang ik adem heb ik stof voor deze rubriek.

Geweldig

  • Gaan eten bij Mama MC en papa MC. Samen zitten en een klapke doen. Geluk.
  • Aan de telefoon hangen met uw beste vriendin. Nog zoiets helend voor de ziel.
  • Communicantjes zien in de schoonste kleren, vol fierheid en zenuwen. Cuteness overload!
  • De verse soep van mijn lief. Wat doet hij dat goed.
  • Er komt volgende week een give-away. Niet zo maar een give-away, nope. Eén met koekskes. #omnomnom
Gênant
  • ‘s Ochtends met het lief naar zijn ouders wandelen. Het is een feestdag en ochtend, wat wil zeggen dat de straten leeg zijn. In het moment beslissen om vol flair in het midden van de straat te gaan lopen terwijl ik van prinsessengewuif doe en dan nog eens luid zeggen: “I OWN THE STREETS OF SENTE!”. Heel hard gibberen en gieren, want zoiets is plezant! Tenminste, toch tot ge een oude man vol verwarring ziet staan met een heggenschaar in zijn handen. Iemand had die sukkelaar precies op pauze geduwd. Ik vrees dat ik daar voor iets tussen zit. Wel wat gênant, zeker in zo’n dorp als ‘t onze. Sorry, mijnheer en ik beloof u: zot zijn doet geen zeer. Mocht ge dat tussen ons willen houden, zou dat wreed sympathiek zijn.
  • Op restaurant zitten en naar het toilet gaan. Na het toiletbezoek was ik flink mijn handen en eens ik ze wil drogen loopt het fout. Er hangt daar een bak, met papier in, maar ik krijg dat er niet uit. Langs onderen prutsen, opzij op iets duwen, langs de voorkant op iets duwen, niet helpt. Vol vraagtekens kijk ik naar die papiermachine en ik begin al te zuchten en te blazen en mezelf af te vragen of dat nu zo moeilijk is om een spel te voorzien dat werkt. Op dat moment komt er een werkneemster van het restaurant uit het toilet. Ze kijkt naar mij, naar die machine, wuift eens nonchalant en daar komt zeker een meter papier uit. Ze lacht eens en vertrekt. Ik sta daar, met mijn meter papier. Een wuif-papier-machine. Wist iemand dat dat bestond? Ik alleszins niet. De technologie staat toch niet stil hé, zeg. Wat ze tegenwoordig al allemaal kunnen. Hoeveel wedden we dat ik volgende keer sta te zwaaien naar een machine met een knop op? Deze wereld is soms te moeilijk.
  • In een bomvolle kerk luisteren naar de slotspeech na de eerste communie van mijn neefje. De leerkracht bedankt iedereen en beleeft een echt Oscar-moment. Zelf enthousiast zijn en luid beginnen klappen vol overgave. In het midden van zijn speech. Terwijl niemand anders klapte. De echo horen galmen. Een seconde doodse stilte waarnemen. Rond mij kijken en iedereen zien staren en gniffelen. Sorry, mijnheer. Sorry, Jezus. “… tot  Zevenmaal zeventig maal, de Heer heeft met mij ook geduld.”
  • Er zijn van die vrouwen die hun man uit de zetel jagen wanneer ze zin hebben in iets, maar ik doe dat niet. Wanneer ik echt goesting heb in iets, dan draai ik daar zelf voor op. Ook ‘s avonds, wanneer de enige oplossing de nachtwinkel is of met uw goestingske blijven zitten. Ik had zin in een crème, dus sprong ik in de auto met een losse broek en pull, zonder enige schaamte en reed ik naar de nachtwinkel. Er was een vriezer vol ijs, ik wikte en woog, maakte een keuze en rekende af. De bediende achter de kassa bekeek me wat raar, precies of hij heeft nog nooit een vrouw in losse kleren gezien, zeg. Zelfzeker stapte ik terug naar mijn auto, startte hem, deed mijn gordel en merkte op dat je stijve tepels krijgt van een diepvries vol ijs, enorm zichtbaar zo zonder bh in een fijn los pulleke. Vorige week nog vroeg Ellen of ik erin zou slagen mijn bh te vergeten. Of Ellen kan in de toekomst kijken, of deze blog is mijn eigen orakel. Geen idee welke van de twee het is, het enige wat ik kan doen is mij excuseren tegenover de nachtwinkel-man voor het opgelopen trauma en mezelf nog wat uitlachen. Trouwens, die crème heeft mij echt gesmaakt en dat is ook wat waard.
Previous Post Next Post

12 Comments

  • Delphine

    Hahaha troost u, volgens mij hebben ze in Eeklo (tenminste, dat is ook de dichtsbijzijnde nachtwinkel van bij ons in het landelijke St-Margriete) wel al ergere dingen gezien. Ik ben het gewoon zeker dat ze al ergere dingen gezien hebben, want ik zie ook dagelijks ergere dingen in Eeklo!

    20/05/2015 at 10:00 Reply
    • rominatje

      Eeklo, indeed. Naast de pitabar.

      20/05/2015 at 10:03 Reply
  • K.To

    ah, wuif-papier-machines. Ja hier in Brussel komt ge dat al redelijk vaak tegen 🙂 Maar geef toe, dat is jou – prinsessenwuifgewijs – toch op het lijf geschreven. Als ik jou was, zou ik er gewoon zelf eentje in huis halen. *Romina wuift ‘s morgens naar de dingen*

    Ge hebt die mens van de nachtwinkel waarschijnlijk wilde dromen bezorgd 😉

    20/05/2015 at 10:41 Reply
  • kellysteenlandt

    Wuift naar haar scherm… is teleurgesteld (ik dacht dat je hier tevoorschijn ging komen ofzo…).

    Nee, serieus, happens to me all the time! Nog zo ééntje: andersmans auto en daarmee rijden.. ligt dat nu aan mij, maar ik vind nooit de nodige knopjes terug. Dan rijd ik in een stralend weertje met mijn ruitenwissers achteraan vollen bak aan!

    20/05/2015 at 12:34 Reply
  • Eilish

    Van Sente naar Eeklo rijden om een doos ijs, dat moet serieuze goesting geweest zijn ! Misschien de volgende keer eerst denken aan moeder aarde die niet gediend is met de uitlaat van den otto (al die km rijden voor een dooske ijs), uwen portemonnee : diene crème gaat veel te veel gekost hebben, uw slanke lijn…
    Ik weet dat je aan dat laatste niet moet denken, ik heb de pech van 45+ te zijn en dus moet ik dat wel doen 🙁
    Btw, dat wuifpapier bestaat echt al een hele tijd hoor, raar dat je dat nog niet bent tegengekomen !

    20/05/2015 at 13:55 Reply
  • Liese

    Zo’n wuifmachine herkennen, heel stoer staan wuiven en dan werkt dat spel niet, dat vind ik ook genant in feite

    20/05/2015 at 15:45 Reply
  • Le petit requin

    Hahaha, zit ik Ellen ook juist een voorbeeld te typen, krijgt ze er meteen nog eentje bovenop 🙂

    En al was het applaus misschien nog niet op de goede moment, ge gaat die leerkracht wel het gevoel gegeven hebben dat hij keigoed bezig was (of dat hij dringend moest afronden, dat kan ook).

    20/05/2015 at 15:51 Reply
  • AppelFien

    Wie weet krijg je volgende keer uw crèmeke gratis! 😉

    20/05/2015 at 19:29 Reply
  • Stephanie

    Lol, zot zijn doet idd alle geluk geen zeer :D. Wel super grappig van dat BH verhaal! 🙂

    En zo’n wuifmachien ken ik, maar ik vind die meestal niet zo fantastisch goed werken ze.

    20/05/2015 at 20:34 Reply
  • Ellen

    Dat Oscar-moment waarop de leerkracht iedereen bedankt: waren dat toevallig de voorbeden?

    (Mijn katholieke achtergrond dient dan toch nog ergens voor.. 😉

    20/05/2015 at 23:08 Reply
  • Ellen

    En wat uw bh betreft: ik ben zeker dat onze-lieve-heer dat niet erg vindt. Die heer van de nachtwinkel waarschijnlijk ook niet.

    Maar ge zijt daar dus echt toe in staat!?! Awel merci.

    20/05/2015 at 23:11 Reply
  • prinses op de kikkererwt

    Geweldig, vooral de genante dingen. Ik val nu om van vermoeidheid, maar met een glimlach. Merci daarvoor!

    20/05/2015 at 23:15 Reply
  • Leave a Reply