Wat ik mis aan de stad

24/03/2018

Toen ik quasi dagelijks in Gent was slopen er zeer snel verschillende routines in mijn leven. Er waren verschillende taken die ik op mij nam, aangezien ik toch altijd in ‘t stad was. Het is ongelooflijk hoe snel een mens gewoontes kweekt en hoe moeilijk het is om die weer af te leren. Deze week had ik een paar keer zo’n moment van “Het was toch praktisch geweest om dat snel even in mijn lunchpauze te doen”. Vaak zijn dat dingen waarvoor je niet expres de verplaatsing naar daar maakt en het dan maar noodgedwongen anders oplost. Een bloemlezing van dingen die de stadsmens in mij ontzettend mist:

  • Een leuk niet-doorsnee (lees: Hallmark) kaartje kopen om dan erna ongetwijfeld gecomplimenteerd te worden op mijn keuze. In lokale krantenwinkels is zoiets echt onvindbaar. Het aanbod is hier eerder schrijnend. Onlangs zag ik zelfs van die verjaardagskaartjes met een nummer op waarvan we ze allemaal sowieso ooit dubbel kregen. Driedubbel als je echt pech had.
  • In de boekenafdeling van de Fnac gaan snuffelen voor leuke peuterboeken. Er zeker tien selecteren en dan mezelf verplichten terug te schroeven tot vijf, om uiteindelijk toch met minstens zeven boeken buiten te lopen omdat ze allemaal zo geweldig zijn. Het aanbod in de lokale Standaard Boekhandel is echt totaal niet vergelijkbaar met de Fnac. Ik mis mijn Fnac-rondjes. Het feit dat ze mij nu kortingsbonnen sturen helpt helemaal niet.
  • Overwerken en eten laten leveren, bij voorkeur Bocca pasta. Even aan het water gaan zitten en genieten van alles en vooral van niets. Zelfs de dochter at gezellig mee “doosjespajetti”.

  • Snuisteren in winkels zoals Piet’s Moodshop en ogen te kort hebben. Altijd iets in huis hebben waarvan mensen zeggen “Oh zo schoon!”.
  • Snel wat basics gaan kopen in een keten. Zeker met een groeiende peuter. Haar sokken waren onlangs te klein en mijn opties hier in de buurt waren schrijnend. De opties die ik had waren dan nog eens lelijk ook. Nu loopt het kind rond met vreselijke sokken tot moeder genoeg op het lijstje staan heeft om eens naar Gent te trekken.
  • De sfeer voelen veranderen wanneer de lente eraan komt. Wie in een stad werkt of leeft (of het nu Gent, Brussel, Antwerpen of een andere stad is) weet wat ik bedoel. Het is langer licht, de terrasjes vullen zich en er is rumoer. De straatmuzikanten komen terug boven water en toeristen eten hun broodjes op een bankje. De parken vullen zich terug en iedereen is net dat beetje meer hoopvol.
  • Altijd geïnspireerd worden door anderen hun stijl en look. Wanneer je mij nu ziet is het garantie in een sneaker, een jeans en een sweater. Ik vind dat vreselijk van mezelf, maar dat is de realiteit wanneer je thuis zit en nul prikkels krijgt. Het is ook niet alsof de badkamer schrobben en moestuinieren praktisch is met panty’s aan en gelakte nagels. Verloren moeite. Bijna zomer. Jurkjes en shortjes. Oef.
  • Op een terras zitten en mensen kijken. Meer niet en minder ook niet. Liefst nog met een vriendin naast mij die meekijkt.
  • Alles binnen wandelafstand hebben. Letterlijk alles. Dan is het geen overkomelijke ramp wanneer je eens iets vergeet. Of het nu luiers, brood of krulspelden zijn. Vijf minuutjes stappen en het was geregeld. Dju toch. Wreed praktisch was dat.
  • Mezelf eens trakteren op goede pralines. Dan heb ik het over Joost Arijs en zijn magie. Ik mis je Joost. Xxx Romina
  • Rond je een mengelmoes van talen horen en verschillende culturen zien. Echt waar. Ik mis het om in de mix te zitten en op te gaan gaan in de massa.

Het is maar voor enkele maanden, en dat zorgt ervoor dat ik heel bewust en hard geniet van mijn dagen hier thuis, met Emma. Ik besef ook dat eens ik terug werk het waarschijnlijk maar kwestie van dagen zal zijn voor ik sakker over dure parkeerplekken en sluikstorten. Het heeft allemaal zijn charme en nu ben ik terug zo’n vrouw die op daguitstap gaat shoppen of, realistischer, online winkelmandjes vult. Arme postbode.

Deze post maakt deel uit van de 40 dagen bloggen challenge. Dit is dag 30/40. Geen mens die weet hoeveel dagen ik al gebrost heb, maar het valt wel mee, peins ik zo.

Previous Post Next Post

11 Comments

  • Sofinesse

    Yup. Ik ben een stadskip in hart en nieren, onder andere om al die bovenstaande dingen. Love it (and more) – and especially Ghent of course 😉

    24/03/2018 at 22:56 Reply
  • gerhildemaakt

    Heel bewust terug in de stad gaan wonen hier. Vooral alles op wandelafstand hebben vind ik heerlijk!

    25/03/2018 at 11:05 Reply
  • tinyblogt

    Grmpf… Ken dat gevoel. Precies of ik weet bijna geen één winkel meer zijn in Brugge, die winkelstraten veranderen gelijk zot. En ik weet van niks. En als ik hier in Wevelgem rond wandel kom ik nooit iemand tegen die ik ken. In Brugge moet ik amper mijn hoofd buiten steken en ‘t is van ‘Heyyy!!’. Mis het. Vreselijk.

    25/03/2018 at 11:36 Reply
  • Evi

    Het platteland heeft zijn charmes hoor, maar ik vind de stad toch net dat ietsje praktischer 🙂 Al was het inderdaad maar omdat alles op wandelafstand is & je snel over de middag boodschappen kan gaan doen.

    25/03/2018 at 13:25 Reply
  • Moederschip

    Zo mooi beschreven! Ik kan Gent gewoon ruiken hoe jij dat hier neerpent 🙂 Intussen woon ik al bijna 5 jaar in “de Limburg”. Maar zo’n echte grootstad, dat is hier toch niet hetzelfde haha.

    25/03/2018 at 19:38 Reply
  • Anneke

    Country girl hier dan 🙂 Midden in een stad wonen zou niks voor mij zijn, maar ik moet wel zeggen dat op fietsafstand (een kwartiertje, max. 20 min.) van centrum Leuven wonen toch echt wel voordelen heeft. Dus ik begrijp wat je hierboven schrijft… 😉

    26/03/2018 at 12:14 Reply
  • Mamafien

    Oh, het is zo dubbel. Stadsleven om alle bovenstaande redenen. Maar toen ik zaterdag met manlief in de tuin zat met ons gezicht in de zon, genietend van de stilte (behalve een vogeltje nu en dan), was ik toch écht oprecht blij om “op den buiten” te wonen.

    27/03/2018 at 10:59 Reply
  • zwartraafje

    Ik weet niet of ik zou kunnen wennen aan het leven in een drukke stad. Al 36 jaar lang woon ik in het dorp waar ik geboren ben en eigenlijk hou ik wel van die rust. Eigenlijk hebben we vrij veel winkels in ons dorp en we wonen op enkele kilometers van de A12 dus ik ben vrij snel in Antwerpen of Mechelen wanneer ik iets nodig heb. Een goede bus-verbinding en een treinstation(netje) helpen daar ook bij. Dat ik iets langer als vijf minuten onderweg ben vind ik niet erg wanneer ik er een gezellig tuintje en een rustige thuis aan over hou.

    27/03/2018 at 12:51 Reply
  • Kellyly

    Kopen, kopen, kopen, lees ik vooral 🙂 Ik vind het feit dat ge altijd zo ver moet gaan om efkes op uw gemak te zitten wel echt niet leuk. Altijd die drukte, altijd te veel mensen. En zo fucking weinig groen. Ik vind het ook superplezant om in een stad te werken om een groot deel van de redenen die je opsomt, maar ik zou er echt nooit middenin willen wonen. Zot worden!

    28/03/2018 at 13:38 Reply
  • Bostonbaby

    AAAAH herkenbaar! Maar nu ook 5 redenen waarom een dorpje nog niet zo slecht is opnoemen 🙂

    07/04/2018 at 13:14 Reply
  • Leen

    Je beseft pas wat je hebt als het er niet meer is – of als iemand die het mist het in een blogpost giet. Merci, ik besef net weer hoe zalig het is om (in mijn geval vlak bij en niet in) een stad te wonen. De luxe! <3

    22/04/2018 at 14:13 Reply
  • Leave a Reply