Die keer dat ik moest wenen door een wildvreemde.

Vorig jaar had ik een mentaal ontzettend moeilijk jaar, met in het najaar een serieus dieptepunt in mijn mentale welzijn. Zonder mij echt bewust te zijn van wat ik deed zat ik op sociale media en zonder er echt bij na te denken zette ik een tweet online over mijn frustratie met een bepaalde openbare dienst. In no time kwam daar een woordenwisseling van en dat is geëindigd met ik, al wenend vol snot, in de zetel. Emma vroeg me wat er en wou me troosten. Dat is het exacte moment waarop ik dacht “Tot hier en niet verder”. Ik deactiveerde mijn Twitter, zat veel minder op Facebook en Instagram en deed in die laatste app een grondige update van mijn profiel.

Online heb je ook een huiskamer en jij kiest wie daar op bezoek mag komen.

Online is het verlengde van onze living en ook al hoor je vaak “Het is fake.” of “Het is niet echt”, toch gaan er echte emoties mee gepaard. Van oogrollen en vol onbegrip knikken tot keihard supporteren en applaudisseren voor iemand; het gebeurt allemaal via die bakjes in onze hand en net daarom is het belangrijk dat ook daar grenzen gerespecteerd worden. Op deze blog heb ik daar altijd over gewaakt dat commentaren beleefd en respectvol bleven en dat er een gesprek kon gevoerd worden. Ik was en ben daar zeer duidelijk in: dit is mijn hoekje op het internet, en net zoals je niet mag roepen in mijn keuken dat ik een dom wijf ben (allez, ge moogt dat één keer en dan zal het u nooit meer lukken), mag je dat ook niet doen op deze blog. Hoe hard ik daar hier ook over waakte, ik trok diezelfde grens absoluut niet wanneer het ging over mijn sociale media en daar maakte ik een fout, want het duurde niet lang voor elke sociale app op mijn telefoon mij enkel nog energie kostte.

Over ontvolgen, tribes en andere vreselijke Pinterest quotes.

Weet je, Instagram bestaat tien jaar. Denk daar eens even over na. Al tien jaar maakt Instagram deel uit van ons leven, en wat ooit een app om foto’s met een lelijke filter online te zetten en te delen met familie, is nu een platform geworden vol interessante mensen van zowel uit uw stad of dorp, als over heel de wereld. Jij zelf bent ontzettend veranderd in 10 jaar. Misschien heb je ondertussen een lief, of misschien ben je nu terug single. Misschien zijn er kinderen, of een huis? Huisdieren? Een compleet andere job? Of misschien is er nu een job waar er in het begin studies waren? Jij ben veranderd. Je hebt tien jaar ervaringen meer en je bent gegroeid. Het is dus niet meer dan logisch dat je die app waar je zo hard aan verknocht bent eens grondig onder de loep neemt, net zoals je eigen scrollgedrag.

Monitor jezelf eens wanneer je op sociale media zit. Word je gelukkiger? Krijg je energie? Voel je je verbonden? Geïnspireerd? Is er, in het slechtste geval, een status quo? Als dat niet zo is, dan ben je het aan jezelf verplicht om te kijken wie je volgt en daar kritisch door te gaan. Er zijn mensen die mij zes jaar geleden vulden met gelach en nu 70% van de tijd frustratie opwekken. Dat is niet de bedoeling. Er zijn mensen waar ik niets meer mee gemeen heb, of die een andere kant uitgingen en niet luisteren naar de woorden van die rond hen. Die heb ik ontvolgd. Dat is geen schande. Dat vereist geen schuldgevoel, ook al waren dat (bijvoorbeeld) negen jaar geleden nog zo’n fijne collega’s. Jij ben niemand iets verplicht. Niemand hoeft verantwoording af te leggen voor het al dan niet volgen van iemand. Mocht je bij sommige mensen niet kunnen ontvolgen omdat het echt not done is, zoals bijvoorbeeld een professioneel overste of een dicht familielid, weet dat zowat elk sociaal media platform een “mute” functie heeft. Mute en je ziet ze niet meer verschijnen. Ook dat is kiezen voor jezelf.

Omgekeerd ook: wanneer iemand jou (ont)volgt zegt dat niets over jou of wie jij bent. Zoek geen validatie in het aantal volgers, of het soort volgers. Wees jezelf, onbeschaamd, en vind je tribe. Ik weet dat het verschrikkelijk klinkt, alsof ik de Pinterest quotes aan elkaar rijg, maar het is online net zoals het in het echte leven is: omring jezelf met mensen die je een positief gevoel en energie geven en onthoud dat jij beslist hoeveel je waard bent en niemand anders. Jij hebt de controle. Er is maar één iemand die jou validatie kan geven en dat ben jij zelf.

Alle ballen omhoog moeten houden en ook die er nog bij nemen van wie ziek is.

Wanneer je professioneel moeilijk grenzen kan stellen zit je vaak in een situatie waar je werk doet op een moment dat je helemaal geen werk hoort te doen. Tussen de kinderen, tussen de soep en de patatten (letterlijk), wanneer de zon al onder is of terwijl je tegelijkertijd nog zeven andere dingen doet, zoals de Collect & Go voor deze week, het knutselgerief bestellen en rap nog die ene overschrijving die al drie weken te laat is en godverdomme weer tien euro extra aan kosten die kon vermeden worden. Op het werk zelf toont zich dat bijvoorbeeld zo: dat dossier nog klasseren, die ene klant beantwoorden, de telefoon opnemen, ahja en ook nog terugbellen om die ene afspraak te bevestigen. En of ik ook nog de planning van volgende week kan bekijken want Sarah is ziek. Oké, dan.

Het zorgt ervoor dat je je nooit voor de volle 100% kunt concentreren op één taak en met momenten echt achter de feiten aanloopt. Dat je ‘s avonds in de zetel (als daar al tijd voor is) of in bed belandt met het gevoel dat je nooit alles gedaan krijgt of zult krijgen, of nog erger: het gevoel dat je niets hebt gedaan, ook al werkte je jezelf uit de naad.

Dat beestje heeft een naam en zelfs een oplossing.

Oké, we hebben het gevoel nu beschreven, maar wat is dat eigenlijk? Kort door de bocht gezegd is dat het fout indelen van de tijd die je hebt en geen grenzen stellen. Je kan je nooit 100% concentreren op iets, waardoor je soms fouten maakt, dingen vergeet of zaken voor de helft doet. Wat je toch af kan maken geeft je geen gevoel van voldoening omdat het andere alweer aan je mouw trekt nog voor je diep kon ademhalen. Daar is zelfs een woord voor: tijdsconfetti. Het klinkt schoner en plezanter dan het is. Believe you me. Ik heb dat persoonlijk voor u getest.

Hoe ga je daarmee om?

Er zijn verschillende dingen die je kan doen om jezelf te beschermen tegen die professionele druk.

• Stel je grenzen
• Hou een agenda/BuJo bij en plan vooruit
• Ga het gesprek aan met diegene die je grenzen overschrijdt.
• Reserveer te allen tijde minstens één uur voor jezelf per dag. Dat kan. Geloof me. Dat zijn vier kwartieren.
• Mediteer. Download de app van Headspace. Probeer het 21 dagen. Echt. Probeer het.
• Ken jezelf en je lichaam. Wij vrouwen doorgaan onder andere een maandelijkse cyclus. Hou eens bij wanneer je energie hoog is, zowel doorheen de dag (bij mij is dat ‘s ochtends) als doorheen de maand. Wanneer ik ongesteld ben moet je mij de eerste twee dagen gewoon niets productief laten doen, want dat eindigt in ik die bleit. Ook als werknemer heb ik altijd naar die signalen geluisterd.
• Zoek hulp. Investeer in jezelf. Neem een coach onder de arm of volg een online cursus. Koop (of ontleen) boeken. Lees en leer.

Zelf ging ik begeleiding bij een psycholoog en zie ik maandelijks een geweldige coach. Dat wil niet zeggen dat ik zwak ben of een loser. We zijn 2020, ik mag gaan hopen dat we al verder staan dan denken in dat soort nauwe hokjes. Terwijl ik mijn eigen coachingbedrijf uit de grond stamp ben ik zelf in een traject met een coach. Het klikt, ik haal er voordeel uit en ik voel me nadien geïnspireerd. Wat wil een mens nog meer? Ik volg ook online cursussen wanneer het financieel kan. Ik volgde de cursus tijdsbazen van de dames bij Werk en Leven en ik raad die aan. Een fameuze investering in mezelf en ik heb daar nog geen seconde spijt van gehad, al was het maar voor het fantastische netwerk aan powervrouwen (en mannen) in de Facebookgroep. Als je mijn uitgebreide feedback wilt over die cursus mag je mij altijd een bericht sturen.

Ik weet dat er met momenten geen sprake is van controle en het gevoel van bijna verdrinken zo vreselijk is dat niets een goede hulp lijkt. Het laatste wat je dan wil horen is dat alleen jijzelf die situatie kan veranderen, maar het is zo. Jij, en jij alleen, beslist wat je doet, denkt en waar je grenzen liggen. Vaak komt verandering door een eerste stap te zetten en dan vandaar verder te gaan. Probeer het eens. Zet je over de initiële angst en kies voor jezelf. Laat vandaag de dag zijn dat er iets begint te veranderen.

Hoe krijg ik het dan toch gedaan dat mijn grenzen gerespecteerd worden?

Langs alle kanten wordt er getrokken aan ons en ik moet met momenten wreed koppig zijn om duidelijk te maken hoe de dingen voor ons gezin werken. Vanaf het begin hebben het lief en ik duidelijk gemaakt dat we het advies van de veiligheidsraad gaan volgen. Dat is makkelijk gezegd, maar wanneer een familielid daar aan wil wrikken wordt het al eens moeilijk. Niemand houdt van wenende (groot)ouders of andere geliefden. Mensen waar je van houdt die verdriet hebben, dat doet pijn, en het is niet meer dan menselijk om dat te willen vermijden. Het helpt om hen alles uit te leggen en te vertellen uit jezelf. Wij zijn altijd geduldig en leggen vriendelijk uit dat wij geloven in het advies respecteren. Dat we ons niet goed voelen bij een bezoek, ook al houden we heel veel van hen. Dat we bezorgd zijn over hun gezondheid en zo veel van hen houden dat we echt geen enkel risico willen nemen. Je kan hen een dus jouw argumenten geven op een milde en zachte manier.

Wat ook helpt is op voorhand nadenken over wat je wil of kan zeggen. Dat moet geen uit te voeren script worden, enkele woorden zijn vaak al voldoende om je hersenen te triggeren zodat je vasthoudt aan je argumenten. Zo vermijd je dat je toegeeft in het moment zelf en achteraf met spijt zit of misschien zelfs met een geïrriteerde partner omdat “ge toch nooit eens op uw strepen kunt staan”, om maar één voorbeeld te noemen.

Als het tijdens het gesprek toch de verkeerde kant uit gaat en je voelt dat je de controle verliest, gooi dan een tijdrekker in het gesprek. Een tijdrekker? Dat zal wel zijn. Een tijdrekker is een zinneke zo handig, als een reddingsboei zo schoon blinkend op het water zorgt het ervoor dat je net op tijd terug adem kunt halen. Het is een zinnetje dat uw tijd rekt, zoals bijvoorbeeld: “Ik ga het eerst met X overleggen” of “Ik wil daar eerst een nachtje over slapen”. Je kan ook voor de variant “Ik ga het met X overleggen en laat het u nog weten via bericht” kiezen, want vaak (eerlijk is eerlijk) gaat het makkelijker om een “neen” te geven via bericht. Dat is niet laf. Dat is niet grof. Dat is, zeker op momenten van wereldwijde pandemieën, roeien met de riemen die je hebt.

Jij bent de keuze voor jezelf waard.

Ik wil je nog één ding meegeven. Jij die dit leest en peinst “Dju ja, ik moet dat misschien toch eens proberen”: jij ben het waard om op te komen voor jezelf en wat werkt voor jou. Jij bent het waard om een lijn te trekken en te zeggen dat niemand verder komt dat die lijn. Jij hebt alle recht en reden om voor jezelf kiezen, keer op keer, in plaats van kiezen voor een ander, ten koste van jij zelf en daar zijn geen uitleg of excuses voor nodig.

Zeg dat ik u gezegd heb.

Wanneer je sociale media opent, het nieuws bekijkt of de krant doorbladert krijg je overal doemberichten te lezen. De maatschappij start terug op en volgens de ene is dat ons grote geluk, terwijl de andere staat te roepen dat we collectief onze eigen begrafenis aan het regelen zijn. En wat is het nu eigenlijk? Wat is het juiste antwoord? Weet gij het? Neen? Ik ook niet.

Als je dat soort berichten leest, wees je dan eens bewust van je gemoedstoestand. Als het je energie kost, of een negatieve emotie veroorzaakt, stop dan alsjeblieft meteen met lezen. Niemand voelt daar de gevolgen van behalve jijzelf. Als Chantal* en Luc* gezellig gaan winkelen, dan weten zij niet dat jij je op afstand zit kwaad te maken. Het is oké om niet naar het nieuws te kijken en jezelf af te zonderen. Het is zo verleidelijk om te roepen naar de tv, of met je ogen te rollen bij een Instagrambericht, maar de waarheid is dat dat in het moment van emotie niets uithaalt. Jij hebt daar geen controle over. Focus op je eigen bubbel. Kijk naar de mensen direct rond je en doe wat jij kan en denkt dat goed is. Daar heb je invloed op. Jouw (gezin’s) individuele actie is de enige waarmee jij het verschil kan maken.

Bescherm jezelf en zet duidelijke grenzen

Maak je geen zorgen over morgen of overmorgen of volgende maand. Niemand weet wat komt. Vandaag is wat telt. Vandaag is wat je hebt en wat je zeker weet. Daar heb je controle over. Door te piekeren verander je niets aan de toekomst of aan de situatie. Het verpest alleen het huidige moment.

En ik zie u al lezen en misschien denk je wel dat ik zot ben, of makkelijk praten heb, maar weet dat ik spreek uit ervaring. Jij kan horen wat je denkt, jij alleen kan dat, en je kan er ook voor kiezen om op dat moment “stop” te zeggen tegen je gedachten. Leid jezelf af. Bescherm jezelf waar je kan. Kies een mantra dat je herhaalt tegen jezelf wanneer je gedachten negatief worden. Een goed mantra kan bijvoorbeeld “vandaag is vandaag” zijn, of “ik leef nu”, of “hier en nu”, of “dit moment telt”. Ga zelf op zoek en kijk wat weerklinkt bij jou.

Weet dus alsjeblieft dat het echt wel oké is om jezelf te beschermen. Om je af te schermen en heel bewust geen negativiteit toe te laten.

Jij en jouw bubbel, een dag per keer, en wat komt, dat komt.

Als je het woord mildheid opzoekt op Vandale.be krijg je geen resultaten. Onze Noorderburen geven onder andere deze definities aan dat woord: 1) Clementie 2) Compassie 3) Edelmoedigheid 4) Generositeit 5) Goedertierenheid 6) Goedgeefsheid 7) Gulheid 8) Milddadigheid 9) Royaliteit 10) Suaviteit 11) Toegeeflijkheid 12) Vrijgevigheid 13) Welwillendheid 14) Zachtheid. Alstublieft. Veertien synoniemen om duidelijk te maken dat wat er gaande is niet ten koste mag gaan van jezelf.

Waarom niet? Ik verwijs graag naar de gekende vergelijking met het zuurstofmasker in een vliegtuig. Als jij jezelf niet van zuurstof voorziet, dan kan je al zeker anderen niet voorzien van zuurstof en hen dus helpen. Anderen helpen begint bij zorgen voor jezelf. Het is belangrijker dan ooit om daar tijd voor vrij te maken, want nu liggen de excuses zo voor het grijpen, aangezien we verondersteld worden alles te combineren op een perfecte manier. We weten ook niet waar we zitten in het quarantaine-verhaal. Duurt het nog twee weken? Vier weken? Meer? Niemand kan het met zekerheid zeggen. De beste strategie is dus zorgen dat dit draaglijk is voor jou, zodat je hier redelijk ongeschonden uit geraakt.

Het zijn uitzonderlijke tijden, maar dat wil niet zeggen dat we onszelf horen uit te gommen. Wanneer had je voor deze quarantaine de tijd voor jezelf? Misschien was het in de wagen op weg naar huis, of tijdens een loopsessie, of een uitgebreide lunchpauze, een warm bad? Hoeveel van die momenten had je? Hoe lang duurden zo’n momenten? Misschien kunnen die dingen nu niet meer, maar je kan wel nadenken over andere dingen in de plaats. We mogen ons huis nog verlaten (gelukkig!) als we de social distancing respecteren, dus je kan bijvoorbeeld dagelijks een wandeling inplannen voor jezelf, of even mediteren (bijvoorbeeld via Headspace), of je in afzondering ergens zetten met een goed boek, desnoods in je auto op een verlaten parking even je nagels lakken. Whatever you need. Whatever works for you. Bespreek met je partner (of zelfs je kind of kinderen wanneer die oud genoeg zijn) hoe je zoiets kan invoeren.

Durf mild zijn op alle vlakken. Who cares als je twee uur iPad-tijd geeft met een koptelefoon, als dat wil zeggen dat jij efkes rust krijgt? Of dat er niet gestreken wordt? Of die week drie keer na elkaar diepvriespizza op het menu staat? Niemand. Echt. De kinderen gaan echt geen toekomst tegemoet als wilde piraten omdat je zelf geen thuisonderwijsexpert bent en de boel wat meer de boel laat. En dan nog nog: Al die willen te kaap’ren varen mogen al eens wat meer vrouwen in plaats van mannen met baarden zijn.

Enkele virtuele tips om even pauze te nemen:

• Acht museumbezoeken in België
• Gigantisch veel musea wereldwijd die zeker een virtueel bezoekje waard zijn
• Volg eens een gratis tutorial bij Sabine Peeters op Instagram, te vinden onder haar IGTV – Corona Cosmétique
• De gratis yogalessen van Liveinyoga op Facebook
• Op Youtube kan je gratis volledige comedyshows vinden van onder andere Henk Rijckaert, Xander De Rycke, …
• Gratis luisterboeken (Engelstalig) via Audible
• Bezoek de zoo van Edinburgh
• Kijk even dit uit. Vier minuten. Machtig schoon.
• Leer elke dag iets bij, zoals de geschiedenis van Spaanse Tapas, of wat Frida Kahlo zoal in haar dagboek schreef.
• Ga op bezoek bij Podium aan huis. Zij brengen voorstelling in je woonkamer. van 4Hoog voor de kinders tot Behoud de Begeerte en Comedy van Bas Birker voor de volwassenen. Hun aanbod is geweldig goed.