Geweldig & Gênant 40

14/07/2015

Geweldig & GênantDe eerste week vakantie zit erop en zoals het hoort vloog ze voorbij. Zweden kan nog al eens last hebben van slecht weer, maar daar hebben wij geen weet van, ideaal reisweer hier. Frankie doet het goed en ik ook, we worden ronder en gezonder met de dag. Het lief voert ons het eiland rond per auto of sleept een inboedel aan rugzak en koeltassen voort terwijl ik achter kom waggelen. Dikke chance met zo’n lief, dikke chance met zo’n reis. Ge verstaat dus wel dat het hier voor de rest wat stil is, want u vergapen aan de schoonheid van een land, dat kost veel energie. Wees gerust, ik neem foto’s genoeg om jullie achteraf vol enthousiasme een verslag te bezorgen. Ondertussen krijgen jullie genoeg vakantiespam via Instagram. Ge kunt het mij niet kwalijk nemen, want zegt nu zelf: het is hier schoon.

Geweldig

  • IK BEN ZWANGER VAN EEN DOCHTER!
  • Het lief dat weigert mij ook maar iets te laten dragen buiten het fototoestel en zelfs dan nog vraagt: “is die kodak niet te zwaar, scheetie?”
  • Het lief die mij “scheetie” noemt. Ik vraag me af of het iets te maken heeft met mijn zwangerschap en de verplaatsing van lucht.
  • Kleertjes kopen. Schone kleedjes met strikjes en onwijs coole T-shirts.
  • Mijn borsten, nog steeds. BOOBS.
  • We zijn op vakantie, meer geweldig wordt het eigenlijk wel niet.

Gênant

  • Dat contstant naar het toilet moeten. Serieus. Voor ik ga slapen ga ik plassen, drink ik een slok water en denk ik: “hmmm, misschien nog even naar het toilet”. Uiteindelijk niet gaan, in bed liggen en terug naar het toilet moeten. Van een slok water. Ik ben ook effectief uit bed gekomen om drie druppels lang op het toilet te gaan zitten en te zuchten om mijn eigen lastigheid. Heeft iedere zwangere vrouw dat? Of is Frankie het gewoon aan ‘t uithangen en volleybal aan het spelen met mijn blaas? Ik hoop het eerste en vrees het laatste.
  • Dat ik geen oriëntatie heb, dat weten we na 40 episodes van deze reeks ondertussen wel al, dat zoiets een ramp is in een land waar ge de taal niet beheerst is een gans ander verhaal. De keren dat ik hier al verloren ben gelopen of mijn draai ben kwijt geraakt zijn ontelbaar. Ondertussen logeren we al 7 dagen op dezelfde plaats en nog stap ik verkeerd. Mocht ge horen van een zwangere verwarde Belgische vrouw in Denemarken, peinst een keer aan mij hé, want het zou zo maar kunnen.
  • Het feit dat ik een tekort aan conditie heb zal jullie ook wel niet choqueren. Sporten is voor de zotten, ik kijk en supporter wel. Goed levensmotto en uiteindelijk heeft mij dat nog niet veel last gekost. Nu ben ik zwanger en terwijl ik traag bergop vooruitstrompel vrees ik het moment dat de berg (lees: heuvel) te steil wordt en ik reanimatie zal nodig hebben. Nul komma nul nul conditie. “Oh zie, mijn veter is los” en dan buiten adem zijn van mij te bukken en de veters te strikken. Geen idee of dat kind van mij al kan lachen, maar een mens zou zweren dat ze me met momenten uitlacht. 
  • Protjes, nog altijd. Meestal gecontroleerd, soms al eens ongecontroleerd. Stopt dat eigenlijk ergens in die negen maanden? Of ben ik gewoon gejost?
  • We zitten in Gotland, dat is een eiland en het meeste moet je doen per auto, aangezien 80km nogal veel is per fiets en openbaar vervoer hier amper bestaat. Wij hebben een auto tot onze beschikking en gaan dus vaak roadtrippen, op dit eiland en naar andere eilandjes. Het lief rijdt altijd, want ge weet wel: Denemarken lonkt en weet ge wat ik dan doe? Slapen. Minitukjes, powernaps, noem ze hoe ge wilt. Vanaf we langer dan een kwartier in de auto zitten ben ik vertrokken. Gaat dat ooit nog over? Of heb ik een twaalf stappen programma nodig? “Hallo, mijn naam is Romina en ik overleef al vier maand op slapen en tukjes, op een dag hoop ik langer dan 4 uur na elkaar wakker te blijven”
Previous Post Next Post

5 Comments

  • Annelore_compleetgeluk

    dat van die te kleine blaas, dat wordt alleen maar erger. Ik heb op het eind iedere keer serieus overwogen om zo’n emmer naast bed te zetten omdat ik 8 tot 10 keer op een nacht naar het toilet moest 🙂 . En dat slapen in stukjes en brokjes, ellende, maar zo zal het waarschijnlijk ook zijn eens Frankie er is, dus dan ben je nu aan het oefenen (enfin, zo zei mijn gynaecoloog dat, dat dat een natuurlijke voorbereiding was op onderbroken nachten. Ik vond het alleen maar irritant 😀 ) En wat een ongelofelijk lief Lief heb jij zeg <3

    14/07/2015 at 08:24 Reply
  • Kris10

    Ik val in de auto ook binnen het kwartier in slaap en ik ben niet eens zwanger. Kan de besten overkomen 🙂

    14/07/2015 at 08:47 Reply
  • K.To

    Blaas als een Petit Gervais potteke: dat gaat nog niet direct overgaan, maar is dus ook volkomen normaal. Het zal inderdaad een goei oefening wezen voor we “whheeii ik heb honger” en de “whheeii ik ben mijn tot kwijt” en de “whheeii ik wil gewoon lekker dicht bij mijn mama liggen” momenten die over enkele maanden volgen 🙂
    Slapen in tukjes; verworven eigenschap. Vroeger werd ik altijd misselijk van slapen in de auto, nu doe ik dat met alle gemak eens we op de autostrade zijn.
    Als ge in Denemarken uitkomt, volg de pijltjes naar Bogense, dan spreken we daar af in een ijssalonneke of zo 🙂

    14/07/2015 at 09:44 Reply
  • Lili

    Oh ja die blaas.. Ik moest op de duur 15 keer per dag naar het toilet, en elke nacht 2 of 3 keer opstaan. Dat gaat over na de zwangerschap! Maar als je nu al zoveel last hebt van conditie enzo, dat wordt ook nog erger vrees ik, je hebt nog wel even te gaan he 😉

    14/07/2015 at 13:05 Reply
  • Le petit requin

    Euhm ja, ik ben niet zwanger, maar voor drie druppels toch nog dringend naar toilet moeten: check! Veel te makkelijk slapen in de auto: check! Chance dat ik niet zwanger ben precies 🙂

    16/07/2015 at 12:21 Reply
  • Leave a Reply